Aarde, wees niet te streng¶
Aarde, hier komt een lichaam aan
waarin een koninklijke zon is opgegaan.
Achter de ogen scheen een zomermaand,
het middenrif liep vol zacht avondlicht
en bij de hartstreek rees een tovermaan.
De handen voelden water, streelden dieren,
de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht
er sloop vreemd inzicht in het hoofd, de tong
werd scherp, er huisden vuisten in de vingers,
de hand bevocht brood, geld, liefde, licht.
Je kunt er heel wat boeken over lezen.
Je kunt er zelf één schrijven. Aarde, wees niet streng,
voor deze man die honderd sleutels had,
nu zonder reiskompas een pad aftast
en hier zijn eerste nacht doorbrengt.
Earth, here comes a body approaching
in which a royal sun has risen.
Behind the eyes, a summer month was shining,
the diaphragm filled with gentle evening light,
and near the heart there rose an enchanted moon.
The hands felt water, stroked animals,
the feet kissed beaches, kissed stone. Insight
crept strangely into the head, the tongue
grew sharp, fists took up residence in the fingers,
the hand fought for bread, money, love, light.
You can read a great many books about it.
You can even write one yourself. Earth, be not too stern
with this man who had a hundred keys,
now feeling his way without a traveller’s compass
and spending his first night here.
(trans: BB in cooperation with ChatGPT)
